Temel fırına gitmiş. "Bana 99 ekmek lütfen" demiş. Fırıncı sormuş; "Hesap karışmasın düz 100 tane vereyim mi?". Temel itiraz etmiş; "Yuh! O kadar ekmeği kim yiyecek?".

Temel ile Cemal bir gün Danimarka'ya gitmişler. Dolaşırken bir penguen bulmuşlar. Penguene bakmışlar, incelemişler, sevmişler ama bir türlü ne olduğunu anlayamamışlar. En sonunda yakınlarda geçen, oranın yerlisi birine:

- Piz ha bunu buraya pulduk. Ne pu? diye sormuşlar.

Danimarkalı onlara:

- Hayvanın penguen olduğunu ve onu hayvanat bahçesine götürmeleri gerektiğini söylemiş.

Temel Cemal'e sormuş:

"Cemal haçan tezek netur?"

"Yakıt olarak kullanılan, kurutulmuş poktur"

"Peçi cübre netur?"

"O ta bitkilere yararlı, işlenmiş poktur"

"Sen de her poku pileysun!..."

Temel at yarışı izlemek için gittiği Veli Efendi hipodrumunda kendisine favori bir at seçip yarış başlar başlamaz tezahurata başlar; "Hadi aslanım! Hadi koçum!". At liderliğe yükseldiğinde herkesin gözü Temel'dedir. Temel gururlanır, koltukları kabarır, tezahurata devam eder.

Son 100'de atlar artık Temel'in atını birer birer geçmeye başlarlar. Son düzlükte Temel'in atı son sıraya kadar gerilemiştir.

Bir zamanlar Temel adında ünlü bir kaptan yaşarmış. Kaptan Temel o kadar ünlüymüş ki tüm dünyadaki denizciler onu tanırlarmış. İsmi geçtiğinde düşmanları korkudan titrerlermiş... Çünkü Kaptan Temel hayatı boyunca sayısız savaş kazanmış.

Kaptan Temel'in yalnızca gemisinde çalışan tayfalarının farkettiği bir sırrı varmış. Kaptan Temel ne zaman önemli bir karar verecek olsa -çok değer verip, kiseleri yanına yaklaştırmadığı- küçük, kilitli sandığını alır bir odaya saatlerce kapanır, çıkınca kararını açıklarmış.