İki İngiliz asilzadesi fırsat buldukça buluşup muhabbet ederlermiş. Klasik İngiliz asilzadeleri gibi bunlar da uşaklarından vazgeçemezlermiş. Bunlardan birinin durumu o kadar kötüymüş ki mali yönden ama yine de uşağından vazgeçmiyormuş. Diğeri ise ne uzayıp ne kısalmakta dostunun içten içe çöküşüne çaresiz seyirci kalmaktaymış.

Yine birgün sözleşerek buluşmuşlar. Mali açıdan tükenmek üzere olanı görünce, gözlerine inamamış diğeri... Merakla sormuş; nasıl olup da iflasın eşiğindeyken birden eski günlerden bile zengin hale nasıl gelebildiğini? Sual üzerine açıklamış asilzade bu paranın nereden geldiğini:

- Uşağım vefat etti... Tüm servetini de bana miras bıraktı!...