Fıkralar

Temel yolda bir leylek bulmuş. Almış onu evine götürmüş. Daha önce hiç leylek görmemiş. Leyleğin uzun gagası ve bacakları çok tuhafına gitmiş. Tutup bir güzel kesivermiş onları. Sonra da yüksekçe bir yere koymuş. Karşısına geçmiş. Yaptığı işten memnun, seslenmiş:

- Bak şimdi kuşa benzedin!...

Yeni evli bir çift, birlikte bir düğüne gideceklerdi. Her ülkede, her evde ve her fıkrada olduğu gibi önce erkek hazırlandı ve makyajını yapmakta olan eşini beklemeye başladı. Yarım saat sonra da eşi geldi ve hazır olduğunu söyledi:

- Seni bu denli çok beklettiğim için kusura bakma! dedi eşine. Kaşlarıma kalem çekmekti, göz kapaklarımı boyamaktı, kirpiklerimi takmak, yüzüme fondöten, yanaklarıma allık sürmek, dudaklarımı boyamak derken, bir saate yakın zamanım gitti doğal bir görünüme sahip olabilmem için...

Adam koltuğunda, gazetede "Gün boyu kadınların erkeklerden çok daha fazla konuştuklarını" okumuş. Kendi de bundan şikâyetçi. Gazeteyle mutfağa koşmuş:

- Bak... demiş. Erkekler günde toplam 15 bin kelime konuşurken kadınlar 30 bin laf ediyorlarmış.

Karısı gülmüş:

- Tabii... demiş. Söylediğimiz her şeyi tekrar etmek zorunda kalıyoruz!...

- Ne dedin?...

Temel ve arkadaşları Akmerkez'de gezerken elektrikler kesilmiş. Dört saat yürüyen merdivende mahsur kalmışlar.

Salamon, Moiz'e uğrayıp; "İşler nasıl gidiyor?" diye sormuş. Moiz:

- Bir miktar ayakkabı buldum, satıyorum. Sana da 100 çift vereyim, satıp kazanırsın.

Salamon memnun olmuş, ayakkabı kutularını otomobile yükleyip işyerine gelmiş. Kutulardan birini açtığında ne görsün; ayakkabıların altı yok. Moiz'i aramış:

- Yahu, bana verdiğin bu ayakkabıların altları yok!

Moiz:

- İlahi Salamon! demiş. Sen o ayakkabıları satmak için mi aldın, giymek için mi?!...