Fıkralar

Bir tanem, kocam, canım erkeğim... Senin kalbini kırdığım için dünden beri
uyuyamıyorum... Çok haksızdım... Unutup beni affeder misin? Yokluğunu her an, her saniye içimde hissediyorum. Aptalın biriyim ben... Hiç kimse senin yerini dolduramaz... Seni seviyorum... Aşkım... Karın...

Not: Sayısal Loto'da büyük ikramiye kazandığın için tebrikler...

Nasreddin Hoca bir cimri tanıdığının evine gittiğinde tanıdığı ona bayat ekmek ile bir tabak bal ikram etmiş. Nasreddin Hoca bayat ekmeği dişi kesmeyince sinirinden balı kaşıkla yemeye başlamış. Ev sahibinin gözü yerinden oynamış:

- Aman efendim, bal ekmekle yenmez ise, insanın içini sıyırır! demiş.

Nasreddin Hoca hiç ses çıkarmadan balı bitirmiş ve:

- Kimin içinin sıyrıldığını Allah biliyor! demiş.

Cafer komadadır, yanında ise karısı... Cafer'in gözleri nemli, kısık sesiyle karısına doğru bakar ve konuşmaya başlar:

- İlk işten kovulduğum zaman yanımdaydın. İflas ettiğim gün oradaydın. Vurulduğum zaman ilk gözümü açtığımda seni gördüm. Trafik kazası geçirdiğimde hastanede hep baş ucumdaydın...

Karısı takdir edilmenin mutluluğunda tabii...

- Şimdi komadayım yine başucumdasın, sonunda anladım ama çok geç oldu, yahu sen ne uğursuz karısın...

Yıl sonunda öğrenci, uzaktaki ailesine gönderdiği faksta şunları yazıyordu: "Babacığım okullar kapandı. Ögretmenler beni çok seviyorlar. İmtihanlara tekrar bekliyorlar!"

Nasreddin hoca ve hanımı gece uyuyormuşlar. Mevsim kış, hava da çok soğuk ortalık buz kesiyor. Gecenin bir yarısında birden bir gürültü patırtı ile uyanmışlar. Nasreddin Hoca:

- Hayırdır İnşallah! Ben bir bakıp geleyim! demiş.

Hava çok soğuk olduğundan yorganı da üzerine almış. Hoca bir müddet sonra yorgansız geri dönmüş. Karısı sormuş; "Ne oldu?" diye. Hoca gayet sakin:

- Yorgan gitti, kavga bitti!