kral

Yıllar yıllar önce deniz kenarında çok güzel bir ülke varmış. Tabii ki bu masal ülkesinin bir kralı ve bir de dünyalar güzeli prensesi varmış. Prenses o kadar güzelmiş ki Kral ona bakılmasını yasaklamış. Her gün dolaşmak için saray muhafızları ile sarayın dışına çıktığında halk, eğilir ve gözlerini kapatır ya da evlerine kaçışırmış... Onu görmenin bedeli ölümle cezalanmakmış. Günlerden bir gün yine prenses dolaşmak için çıktığında; fakir bir köylü delikanlı her şeyi göze alarak başını kaldırmış ve prensesle göz göze gelmişler... O an fakir delikanlı prensese inanılmaz bir aşkla tutulmuş. Prensesin derin bakışlarının da boş olmadığını düşünmüş ve günlerce uyuyamamış. Martılar hakkında devamını oku »

Lao Tzu'dan

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış... Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış. "Bu at; sadece bir at değil benim için... Bir dost... İnsan dostunu satar mı?" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki, at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: "Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler... Acele Karar Vermek hakkında devamını oku »

Kralın birinin kızını yamyamlar öldürmüş. Bunun üzerine kral ferman vermiş: "Bir yamyam öldürene, kilosu kadar altın vereceğim!" demiş. Bizim Temel ile Dursun Afrika'ya yamyam avına gitmişler. Ara, ara bir tane bile yamyam yok. Neyse bir tane yamyam bulmuşlar öldürüp krala götürmüşler. Kral bunlara kilolarınca altın vermiş. Bizimkiler bu parayla epey bi yaşamışlar. Ama paraları bitmiş yine yam yam avına çıkmaya karar vermişler. Ara, ara yok! Sanki yamyamlara kıran girdi de sonuncusu da bunlara denk geldi. Bulamamışlar. Bir gece daha kalıp gitmeye karar vermişler. Yamyam hakkında devamını oku »

Bir gün arslan ile boğa bara gitmişler. İki tek attıktan sonra, arslan müsade istemiş. Boğa bununla dalga geçmiş:

- Koskoca arslansın, ormanlar kralısın. Bu saatte eve mi gidilir? Kılıbık mısın yoksa?

Aslan kükremiş:

- Eee... Beni evde bir arslan bekliyor oğlum, demiş. Seninki gibi bir inek değil!...

Aslan, kurt ve tilki ava çıkarlar. Bir geyik, bir koyun ve bir de horoz avlarlar. Aslan, kurda:

- Şimdi bunları adaletle paylaştırıp sohbetimize tat ver, der.

Kurt:

- Ey cihân şahı, avcıların sultanı!.. Bundan kolay ne vardır... Geyik sizin, koyun benim, horoz da şu zavallı tilkinindir.

Aslan, gök gürlemesini andıran bir sesle kükrer. Bir pençe darbesiyle kurdu, kan revan içinde yere serer. Tilkiye dönüp:

- Tez sen paylaştır, der.

Tilki: Adalet hakkında devamını oku »